Rozmowy ZnadPlanszy #7 – polski patriotyzm planszówkowy
Ten odcinek jest swego rodzaju uzupełnieniem poprzednich naszych dyskusji. Rozmawiamy o zaufaniu do polskich autorów gier, o potrzebie nagradzania gier, które oni tworzą oraz czy faktycznie możemy być z nich dumni. Dodatkowo dowiecie się jakich polskich gier Kuba nie lubi, jak Tycjan reaguje na „rodzaje patriotyzmu” oraz dlaczego Yosz jest… Yoszem 😉
Odcinek zaczynamy od naszych pięciu najlepszych gier polskich autorów:
Yosz:
- Neuroshima HEX (Michał Oracz, 2006),
- Vampire Empire (Filip Miłuński, 2012),
- CV (Filip Miłuński, 2013),
- K2 (Adad Kałuża, 2010),
- Kolejka (Karol Madaj, 2011).
Kuba (bez kolejności):
- Magnum Sal (Marcin Krupiński, Filip Miłuński; 2010, 2012),
- Neuroshima HEX (Michał Oracz, 2006),
- CV (Filip Miłński, 2013),
- Progress: Evolution of Technology (Agnieszka Kopera, Andrei Novac; 2014),
- Znikające ciasteczka (Piotr Siłka, 2013).
Tycjan:
- Seria 51. Stan (Ignacy Trzewiczek; 2010-2014),
- Neuroshima HEX (Michał Oracz, 2006),
- K2 (Adad Kałuża, 2010),
- Magnum Sal + dodatek (Marcin Krupiński, Filip Miłuński; 2010, 2012),
- Metallum (Wojtek Krupnik, Wojtek Wojcik; 2013).
A jakie są Wasze propozycje?
/
RSS Feed
