Rozmowy ZnadPlanszy #7 – polski patriotyzm planszówkowy

/16 komentarzy/w /Autor

Ten odcinek jest swego rodzaju uzupełnieniem poprzednich naszych dyskusji. Rozmawiamy o zaufaniu do polskich autorów gier, o potrzebie nagradzania gier, które oni tworzą oraz czy faktycznie możemy być z nich dumni. Dodatkowo dowiecie się jakich polskich gier Kuba nie lubi, jak Tycjan reaguje na „rodzaje patriotyzmu” oraz dlaczego Yosz jest… Yoszem 😉

Odcinek zaczynamy od naszych pięciu najlepszych gier polskich autorów:

Yosz:

  1. Neuroshima HEX (Michał Oracz, 2006),
  2. Vampire Empire (Filip Miłuński, 2012),
  3. CV (Filip Miłuński, 2013),
  4. K2 (Adad Kałuża, 2010),
  5. Kolejka (Karol Madaj, 2011).

Kuba (bez kolejności):

  • Magnum Sal (Marcin Krupiński, Filip Miłuński; 2010, 2012),
  • Neuroshima HEX (Michał Oracz, 2006),
  • CV (Filip Miłński, 2013),
  • Progress: Evolution of Technology (Agnieszka Kopera, Andrei Novac; 2014),
  • Znikające ciasteczka (Piotr Siłka, 2013).

Tycjan:

  1. Seria 51. Stan (Ignacy Trzewiczek; 2010-2014),
  2. Neuroshima HEX (Michał Oracz, 2006),
  3. K2 (Adad Kałuża, 2010),
  4. Magnum Sal + dodatek (Marcin Krupiński, Filip Miłuński; 2010, 2012),
  5. Metallum (Wojtek Krupnik, Wojtek Wojcik; 2013).

A jakie są Wasze propozycje?

 

Rozmowy ZnadPlanszy
Rozmowy ZnadPlanszy #7 - polski patriotyzm planszówkowy
/